Κουταΐσι – Γκουντάουρι: ιδιωτική μεταφορά και εκδρομές σκι

Η τελική ανάβαση ξεκινά στη Μλέτα, όπου η Στρατιωτική Οδός αφήνει τον πυθμένα της κοιλάδας και γίνεται μια σειρά από φουρκέτες και στοές αντιχιονοστιβάδας ως το θέρετρο, στα περίπου 2.200 μ. Με σταθερό καιρό η συνολική διαδρομή από το αεροδρόμιο βγαίνει γύρω στις 4 ώρες και 30 λεπτά. Με χιόνι, ομίχλη ή μετά από φρέσκια χιονόπτωση μπορεί να χρειαστεί μία ώρα παραπάνω, ενώ κάποιες φορές τα οχήματα κρατιούνται όσο δουλεύουν τα εκχιονιστικά.

Τα κλεισίματα για τα οποία διαβάζουν οι ταξιδιώτες αφορούν σχεδόν πάντα το τμήμα Γκουντάουρι–Κόμπι, βόρεια του θερέτρου, περίπου ανάμεσα στο χιλιόμετρο 93 και το 107, που κλείνει όταν ο κίνδυνος χιονοστιβάδας είναι υψηλός. Το ίδιο το Γκουντάουρι συνήθως παραμένει προσβάσιμο από τον νότο, ακόμη κι όταν ο δρόμος προς τη Στεπαντσμίντα είναι κλειστός. Η Υπηρεσία Οδών δημοσιεύει τους ισχύοντες περιορισμούς στο georoad.ge, και αξίζει να ελέγξετε τη σελίδα το προηγούμενο βράδυ μιας χειμερινής μεταφοράς.

Σε αυτή τη διαδρομή το φως μετράει περισσότερο από την ώρα. Το τμήμα πάνω από τη Μλέτα οδηγείται καλύτερα με φως, οπότε μια πρωινή ή νωρίς απογευματινή αναχώρηση είναι η άνετη επιλογή, ιδίως από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο. Αν φύγετε από το αεροδρόμιο ως το μεσημέρι περίπου, το αυτοκίνητο κάνει την τελική ανάβαση με φως ακόμη και μέσα στον χειμώνα, και αποφεύγει τη συσσώρευση φορτηγών προς το συνοριακό πέρασμα του Λάρσι το απόγευμα.

Οι νυχτερινές αφίξεις είναι συνηθισμένες στο Κουταΐσι και το Γκουντάουρι εξακολουθεί να γίνεται, αλλά είναι άλλη διαδρομή: το πεδινό κομμάτι είναι απλό, το ορεινό θέλει πιο αργό ρυθμό. Αν η πτήση σας προσγειώνεται μετά το σκοτάδι τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, σκεφτείτε διανυκτέρευση στο Κουταΐσι ή κοντά στη Μτσχέτα και νέο ξεκίνημα, ή δεχτείτε μια πιο αργή άφιξη στο θέρετρο. Θα σας πούμε καθαρά αν οι συνθήκες κάνουν αυτή τη νυχτερινή διαδρομή αδικαιολόγητη.

Η Στρατιωτική Οδός είναι ο λόγος που πολλοί επιλέγουν να κάνουν αυτή τη διαδρομή εκδρομή αντί για σκέτη μεταφορά. Βόρεια της Μτσχέτα ο δρόμος περνά δίπλα στη λίμνη του φράγματος Ζινβάλι και από το Ανανούρι, ένα οχυρωμένο συγκρότημα του οποίου οι κύριες εκκλησίες χρονολογούνται στον 17ο αιώνα, περίπου 70 χλμ από την Τιφλίδα. Και τα δύο είναι φυσικά σημεία στάσης και κανένα δεν προσθέτει πολλά σε μια διαδρομή που ήδη κρατά αρκετές ώρες.

Πάνω από το Γκουντάουρι ο δρόμος φτάνει στο Μνημείο Φιλίας Ρωσίας–Γεωργίας, μια καμπύλη εξέδρα θέασης στο χείλος της Κοιλάδας του Διαβόλου, και μετά στον αυχένα Τζβάρι, το ψηλότερο σημείο της Στρατιωτικής Οδού. Το καλοκαίρι η εξέδρα είναι εύκολη στάση· τον χειμώνα εξαρτάται από τις συνθήκες και από το αν είναι ανοιχτό το τμήμα πέρα από το θέρετρο. Ρωτήστε πριν θεωρήσετε δεδομένο ότι ένα σημείο θέας βόρεια του Γκουντάουρι θα είναι προσβάσιμο εκείνη τη μέρα.